“Sunando nāma nāmena,
brāhmaṇo mantapāragū;
Ajjhāyako yācayogo,
vājapeyyaṃ ayājayi.

Padumuttaro lokavidū,
aggo kāruṇiko isi;
Janataṃ anukampanto,
ambare caṅkamī tadā.

Caṅkamitvāna sambuddho,
sabbaññū lokanāyako;
Mettāya aphari satte,
appamāṇe nirūpadhi.

Vaṇṭe chetvāna pupphāni,
brāhmaṇo mantapāragū;
Sabbe sisse samānetvā,
ākāse ukkhipāpayi.

Yāvatā nagaraṃ āsi,
pupphānaṃ chadanaṃ tadā;
Buddhassa ānubhāvena,
sattāhaṃ na vigacchatha.

Teneva sukkamūlena,
anubhotvāna sampadā;
Sabbāsave pariññāya,
tiṇṇo loke visattikaṃ.

Ekārase kappasate,
pañcatiṃsāsu khattiyā;
Ambaraṃ­sasanāmā te,
cakkavattī mahabbalā.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā pupphac­chada­niyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Pupphac­chada­niyat­theras­sāpadā­naṃ catutthaṃ.