“Tivarāyaṃ pure ramme,
rājaputtosahaṃ tadā;
Paṇṇākāraṃ labhitvāna,
upasan­tas­sadāsa­haṃ.

Adhivāsesi bhagavā,
vatthaṃ hatthena āmasi;
Siddhattho adhivāsetvā,
vehāsaṃ nabhamuggami.

Buddhassa gacchamānassa,
dussā dhāvanti pacchato;
Tattha cittaṃ pasādesiṃ,
buddho no aggapuggalo.

Catunnavutito kappe,
yaṃ dussamadadiṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
dus­sadānas­sidaṃ phalaṃ.

Satta­saṭṭhim­hito kappe,
cakkavattī tadā ahuṃ;
Parisuddhoti nāmena,
manujindo mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā dussadāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

­Dussadā­yakat­theras­sāpadā­naṃ aṭṭhamaṃ.