“Suvaṇṇavaṇṇaṃ sambuddhaṃ,
Āhutīnaṃ paṭiggahaṃ;
Pavarā abhinikkhantaṃ,
Vanā nibbanamāgataṃ.

Kaṭac­chu­bhik­khaṃ pādāsiṃ,
siddhatthassa mahesino;
Paññāya upasantassa,
mahāvīrassa tādino.

Pade­nānupa­dā­yan­taṃ,
nibbāpente mahājanaṃ;
Uḷārā vitti me jātā,
buddhe ādiccabandhune.

Catunnavutito kappe,
yaṃ dānamadadiṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
bhik­khā­dānas­sidaṃ phalaṃ.

Sattāsītimhito kappe,
mahāreṇu sanāmakā;
Satta­ratana­sam­pannā,
sattete cakkavattino.

Paṭisambhidā catasso,
vimokkhāpi ca aṭṭhime;
Chaḷabhiññā sacchikatā,
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ āyasmā bhikkhadāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Bhik­kha­dāyakat­theras­sāpadā­naṃ paṭhamaṃ.