Avadānaśatakam* |
aṣṭamo vargaḥ |
79: kṣemā
buddho bhagavān satkṛto gurukṛto mānitaḥ pūjito rājabhī rājamātrair dhanibhiḥ pauraiḥ śreṣṭhibhiḥ sārthavāhair devair nāgair yakṣair asurair garuḍaiḥ kinnarair mahoragair iti devanāgayakṣāsuragaruḍakinnaramahoragābhyarcito buddho bhagavān jñāto mahāpuṇyo lābhī cīvarapiṇḍapātaśayanāsanaglānapratyayabhaiṣajyapariṣkārāṇāṃ saśrāvakasaṃghaḥ śrāvastyāṃ viharati jetavane ’nāthapiṇḍadasyārāme | tena khalu samayena rājā prasenajit kauśalo rājā ca brāhmadatta ubhāv apy etau parasparaviruddhau | yāvad rājā prasenajit kauśalaḥ svaviṣayaparyantaṃ gatvā kāṣṭhavāṭaṃ baddhvāvasthitaḥ, rājā brahmadattaś ca caturaṅgabalakāyaṃ saṃnāhya hastikāyam aśvakāyaṃ rathakāyaṃ pattikāyaṃ nadyāḥ kūle kāṣṭhavāṭaṃ baddhvāvasthitaḥ | yāvad rājñā prasenajitkauśalena tatraivāgramahiṣī nītā | sa tayā sārdhaṃ krīḍati ramate paricārayati | brahmadatto ’pi devyā saha krīḍati ramate paricārayati | yenaikadivasa eva rājñaḥ prasenajitkauśalasya duhitā jātā, brahmadattasya putraḥ || yāvad ubhayor api skandhāvāre ### brahmadattasya skandhāvāre pravartate yenāyam evaṃvidha utsava iti | tair ākhyātam*: rājño brahmadattasya putro jāta iti | brahmadattenāpi tathaiva pṛṣṭam* | kathayanti: rājñaḥ prasenajito duhitā jāteti | tato rājñā brahmadattena rājñaḥ prasenajito dūtasaṃpreṣaṇaṃ kṛtam*: śrutaṃ mayā yathā tava duhitā jāteti | diṣṭyā vardhase | asmākam api putro jātaḥ | kiṃ tu dīyatām eṣā dārikā mama putrāya | evaṃ kṛte sāṃbandhike yāvajjīvaṃ vairotsargaḥ kṛto bhaviṣyatīti | rājñā prasenajitā pratijñātam*: evam bhavatv iti | tatas tābhyāṃ parasparaṃ prītau kṛtāyāṃ kṣeme jāte rājñā brahmadattena dārakasya jātau jātimahaṃ kṛtvā nāmadheyaṃ vyavasthāpitaṃ kṣemaṃkara iti | rājñā prasenajitā kauśalena dārikāyā jātāyā jātimahaṃ kṛtvā kṣemeti nāmadheyaṃ kṛtam* | tāv ubhāv apy unnītau vardhitau | yāvat krameṇa mahāntau saṃvṛttau ||
atha sa dārako dārikāyā hārārdhahāramālāṃ badhnan kaṇṭhemaṇīn preṣayati | yadāsau dārikā mahatī saṃvṛttā, tayā te pṛṣṭāḥ: kuta etāni prābhṛtāny āgacchanti? preṣyair vistareṇa sa vṛtānta Speyer: vṛttānta āveditaḥ | śrutvā ca pitaraṃ vijñāpayāmāsa: tāta nāhaṃ kāmair arthinī, bhagavacchāsane pravrajiṣyāmi, anujānīhi māṃ tāteti | rājā kathayati: naitad dārike śakyaṃ mayā kartum*, yasmāt tava janmani mama kṣemaṃ jātam iti | tato rājñā prasenajitā kauśalena rājño brahmadattasya dūtasaṃpreṣaṇaṃ kṛtam*: eṣā me dārikā pravrajitum icchati | āgatyaināṃ gṛhāṇeti | yāvad rājñā brahmadattena divasaḥ pratigṛhītaḥ: saptame ’hani āgacchāmīti | yat te kṛtyaṃ vā karaṇīyaṃ vā tat kuruṣveti | eṣa vṛttāntaḥ kṣemayā dārikayā śrutaḥ: saptame divase vivāho bhaviṣyatīti | tataḥ kṣemā bhītā trastā saṃvignā āhṛṣṭaromakūpā śaraṇapṛṣṭham abhiruhya jetavanābhimukhī buddhaṃ bhagavantam āyācituṃ pravṛttā | āha ca:
kṛpakaruṇavihāro dhyāyamāno maharṣiḥ
praśamadamavidhijñaḥ pāpahaḥ śāntacittaḥ
mama vidhivadapāyān mocaya tvaṃ hi nāthaḥ
śaraṇam upagatāhaṃ lokanāthaṃ hy anāthā ||
atrāntare nāsti kiṃcid buddhānāṃ bhagavatām ajñātam adṛṣṭam aviditam avijñātam* | dharmatā khalu buddhānāṃ bhagavatāṃ mahākāruṇikānāṃ lokānugrahapravṛttakānām ekārakṣāṇām ekavīrāṇām advitīyānām advayavādināṃ śamathavipaśyanāvihāriṇāṃ tridamathavastukuśalānāṃ caturoghottīrṇānāṃ caturṛddhipādacaraṇatalasupratiṣṭhitānāṃ pañcāṅgaviprahīṇānāṃ pañcagatisamatikrāntānāṃ ṣaḍaṅgasamanvāgatānāṃ ṣaṭpāramitāparipūrṇānāṃ saptabodhyaṅgakusumāḍhyānām aṣṭāṅgamārgadeśikānāṃ navānupūrvavihārasamāpattikuśalānāṃ daśadiksamāpūrṇayaśasāṃ daśaśatavaśavartiprativiśiṣṭānāṃ trī rātres trir divasasya buddhacakṣuṣā lokaṃ vyavalokya jñānadarśanaṃ pravartate: ko hīyate ko vardhate kaḥ kṛcchraprāptaḥ kaḥ saṃkaṭaprāptaḥ kaḥ saṃbādhaprāptaḥ ko ’pāyapravaṇaḥ ko ’pāyaprāgbhāraḥ | kam aham apāyād uddhṛtya svarge mokṣe ca pratiṣṭhāpayeyam*, kasyānavaropitāni kuśalamulāny avaropayeyam*, kasyāvaropitāni paripācayeyam*, kasya paripakvāni vimocayeyam* | āha ca:
apy evātikramed velāṃ sāgaro makarālayaḥ
na tu vaineyavatsānāṃ buddho velām atikramet ||
atha bhagavān kṣemāyā vinayakālam avekṣya ṛddhyā upasaṃkrāntaḥ | upasaṃkramya tādṛśī caturāryasatyasaṃprativedhikī dharmadeśanā kṛtā, yāṃ śrutvā kṣemayā anāgāmiphalaṃ prāptam abhijñānirhāraś ca | atha kṣemā atikrāntakāmadhātau labdhapratiṣṭhā ||
yāvat saptame divase vivāhakāle saṃprāpte pratyupasthite rājakumāre anekajanaśatasahāye vedīmadhyagatāyāṃ brāhmaṇena purohitena lājā ghṛtasarpiṣānupradattā | tato dārakadārikāhastasaṃśleṣaṇe kriyamāṇe kṣemā paśyatām anekeṣāṃ prāṇiśatasahasrāṇāṃ vitatapakṣa iva haṃsarājo gaganatalam abhiruhya vicitrāṇi prātihāryāṇi vidarśayitum ārabdhā | tato rājā prasenajit kauśalo rājā ca brahmadattaḥ kṣemaṃkaraś ca rājakumāro ’nye ca kutūhalābhyāgatāḥ satvā vismayam upagatāḥ pādayor nipatya vijñāpayitum ārabdhāḥ: marṣaya bhagini ya ete tvayā dharmāḥ sākṣātkṛtāḥ, asthānam etad yat tvaṃ kāmān parimuñjīthā iti | atha kṣemā gaganatalād avatīrya janakāyasya puraḥ sthitvā tathāvidhāṃ dharmadeśanāṃ kṛtavatī, yāṃ śrutvā anekaiḥ prāṇiśatasahasraiḥ satyadarśanaṃ kṛtam* | tataḥ kṣemā dārikā pitaram anujñāpya bhagavatsakāśam upasaṃkrāntā | bhagavatā ca mahāprajāpatyāḥ saṃnyastā | tatas tayā pravrājitā upasaṃpāditā ca | tayā yujyamānayā ghaṭamānayā vyāyacchamānayā idam eva pañcagaṇḍakaṃ saṃsāracakraṃ calācalaṃ viditvā sarvasaṃskāragatīḥ śatanapatanavikiraṇavidhvaṃsanadharmatayā parāhatya sarvakleśaprahāṇād arhatvaṃ sākṣātkṛtam* | arhantī saṃvṛttā traidhātukavītarāgā samaloṣṭakāñcanā ākāśapāṇitalasamacittā vāsīcandanakalpā vidyāvidāritāṇḍakośā vidyābhijñāpratisaṃvitprāptā bhavalābhalobhasatkāraparāṅmukhā | sendropendrāṇāṃ devānāṃ pūjyā mānyā abhivādyā ca saṃvṛttā | yadā bhagavān bhikṣūn āmantrayate sma: eṣā agrā me bhikṣavo bhikṣuṇīnāṃ mama śrāvikāṇāṃ mahāprājñānāṃ mahāpratibhānāṃ yaduta kṣemā bhikṣuṇīti ||
bhikṣavaḥ saṃśayajātāḥ sarvasaṃśayacchettāraṃ buddhaṃ bhagavantaṃ papracchuḥ: kāni bhadanta kṣemayā karmāṇi kṛtāni yena mahāprājñānāṃ mahāpratibhānām agrā nirdiṣṭā | bhagavān āha: kṣemayaiva bhikṣavaḥ pūrvam anyāsu jātiṣu karmāṇi kṛtāny upacitāni labdhasaṃbhārāṇi pariṇatapratyayāni oghavat pratyupasthitāny avaśyaṃbhāvīni | kṣemayā karmāṇi kṛtāny upacitāni | ko ’nyaḥ pratyanubhaviṣyati? na bhikṣavaḥ karmāṇi kṛtāny upacitāni bāhye pṛthivīdhātau vipacyante, nābdhātau, na tejodhātau, na vāyudhātau, api tūpātteṣv eva skandhadhātvāyataneṣu karmāṇi kṛtāni vipacyante śubhāny aśubhāni ca:
na praṇaśyanti karmāṇi kalpakoṭiśatair api
sāmagrīṃ prāpya kālaṃ ca phalanti khalu dehinām* ||
bhūtapūrvaṃ bhikṣavo ’tīte ’dhvany asminn eva bhadrake kalpe viṃśativarṣasahasrāyuṣi prajāyāṃ kāśyapo nāma samyaksaṃbuddho loka udapādi vidyācaraṇasaṃpannaḥ sugato lokavid anuttaraḥ puruṣadamyasārathiḥ śāstā devamanuṣyāṇāṃ buddho bhagavān* | sa vārāṇasīṃ nagarīm upaniśritya viharati ṛṣipatane mṛgadāve | yāvat tatrānyatarā śreṣṭhiduhitā bhagavataḥ kāsyapasya śāsane pravrajitā | tayā bhagavataḥ kāśyapasya śāsane dānapradānāni dattāni, dvādaśa varṣasahasrāṇi ca brahmacaryavāsaḥ paripālitaḥ, na ca kaścid guṇagaṇo ’dhigataḥ, yasyās tūpādhyāyikāyāḥ sakāśe pravrajitā āsīt*, sā bhagavatā kāśyapena prajñāvatīnām agrā nirdiṣṭā | tatas tayā praṇidhānaṃ kṛtam*: yathaiṣā upādhyāyikā prajñāvatīnām agrā nirdiṣṭā, evam aham apy anāgate ’dhvani yo ’sau bhagavatā kāśyapena uttaro nāma māṇavo vyākṛtaḥ: bhaviṣyasi tvaṃ māṇava varṣaśatāyuṣi prajāyāṃ śākyamunir nāma tathāgato ’rhan samyaksaṃbuddha iti, tasyāhaṃ śāsane pravrajitvā prajñāvatīnām agrā bhaveyam iti ||
bhagavān āha: kiṃ manyadhve bhikṣavo yāsau tena kālena tena samayena śreṣṭhiduhitā, iyaṃ sā kṣemā bhikṣuṇī | yat tayā dānāni pradattāni, tenāḍhye kule pratyājātā | yat tayā dvādaśa varṣasahasrāṇi brahmacaryavāsaḥ paripālitaḥ, tenedānīm arhatvaṃ sākṣātkṛtam* | iti hi bhikṣava ekāntakṛṣṇānāṃ karmaṇām ekāntakṛṣṇo vipākaḥ, ekāntaśuklānām ekāntaśuklaḥ, vyatimiśrāṇāṃ vyatimiśraḥ | tasmāt tarhi bhikṣava ekāntakṛṣṇāni karmāṇy apāsya vyatimiśrāṇi ca, ekāntaśukleṣv eva karmasv ābhogaḥ karaṇīyaḥ | ity evaṃ vo bhikṣavaḥ śikṣitavyam* ||
idam avocad bhagavān* | āttamanasas te bhikṣavo bhagavato bhāṣitam abhyanandan* ||