MAJJHIMA
NIKâYA III
147. Rady dla Rahuli
1. Tak usłyszałem. Przy pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w
Savatth w Gaju Jeta w Parku Anathapindiki.
2. Wtedy podczas samotnej medytacji powstała u niego myśl: „Stany
dojrzewające wyzwoleniem dojrzały u Rahuli. Załóżmy, że
poprowadzę go dalej ku wyczerpaniu skaz”. Wtedy o poranku
Zrealizowany ubrał się i biorąc swą miskę i zewnętrzną szatę
udał się do Savathhi na żebraczy obchód. Gdy obszedł Savatthi i
powrócił z żebraczego obchodu, po zjedzeniu posiłku, odezwał się
do czcigodnego Rahuli tak: "Rahulo, zabierz swą matę do siedzenia ze
sobą i chodźmy do Gaju Ślepego Człowieka by spędzić tam dzień”.
„Tak, czcigodny panie", odpowiedział czcigodny Rahula i zabrał swą
matę do siedzenia i podążył za Zrealizowanym. Przy tej okazji
wiele tysięcy bogów podążało za Zrealizowanym, myśląc: „Dziś
Zrealizowany poprowadzi czcigodnego Rahulę dalej, ku wyczerpaniu
skaz”. Wtedy Zrealizowany wszedł do Gaju Ślepego Człowieka i
usiadł w korzenia pewnego drzewa na przygotowanym siedzeniu i
czcigodny Rahula złożył hołd Zrealizowanemu i usiadł z boku.
Zrealizowany rzekł do czcigodnego Rahuli:
3. „Rahulo, jak myślisz? Czy oko jest trwałe czy nietrwałe?”
„Nietrwałe, czcigodny panie”. „Czy to co jest nietrwałe jest
cierpieniem czy szczęściem?” „Cierpieniem, czcigodny panie”.
„Czy to co jest nietrwałe, cierpieniem i podmiotem zmiany godzi
się nazwać tak: „To moje, tym jestem, to moje ja?” „Nie,
czcigodny panie”. „Rahulo, jak myślisz?” Czy materialne formy
są trwałe czy nietrwałe?” „Nietrwałe, czcigodny panie”.
„Czy to co jest nietrwałe jest cierpieniem czy szczęściem?”
„Cierpieniem, czcigodny panie”. „Czy to co jest nietrwałe,
cierpieniem i podmiotem zmiany godzi się nazwać tak: „To moje,
tym jestem, to moje ja?” „Nie, czcigodny panie”. Rahulo jak
myślisz czy świadomość oka jest trwała czy nietrwała?”
„Nietrwała, czcigodny panie”. „Czy to co jest nietrwałe jest
cierpieniem czy szczęściem?” „Cierpieniem, czcigodny panie”.
„Czy to co jest nietrwałe, cierpieniem i podmiotem zmiany godzi
się nazwać tak: „To moje, tym jestem, to moje ja?” „Nie,
czcigodny panie”. "Rahulo jak myślisz? Czy kontakt oka jest trwały
czy nietrwały?” „Nietrwały, czcigodny panie”. „Czy to co
jest nietrwałe jest cierpieniem czy szczęściem?” „Cierpieniem,
czcigodny panie”. „Czy to co jest nietrwałe, cierpieniem i
podmiotem zmiany godzi się nazwać tak: „To moje, tym jestem, to
moje ja?” „Nie, czcigodny panie”. "Rahulo jak myślisz? Czy
cokolwiek włączone w uczucie, percepcję, determinacje i świadomość
które powstają wraz z kontaktem oka jako warunkiem jest trwałe
czy
nietrwałe?” „Nietrwałe, czcigodny panie”. „Czy to co jest
nietrwałe jest cierpieniem czy szczęściem?” „Cierpieniem,
czcigodny panie”. „Czy to co jest nietrwałe, cierpieniem i
podmiotem zmiany godzi się nazwać tak: „To moje, tym jestem, to
moje ja?” „Nie, czcigodny panie”.
4-8. "Rahulo, jak myślisz? Czy ucho jest trwałe czy nietrwałe?
...Czy nos jest trwały czy nietrwały? ... Czy język jest trwały
czy nietrwały? ... Czy ciało jest trwałe czy nietrwałe? ... Czy
umysł jest trwały czy nietrwały?” „Nietrwały, czcigodny
panie”. „Czy to co jest nietrwałe jest cierpieniem czy
szczęściem?” „Cierpieniem, czcigodny panie”. „Czy to co
jest nietrwałe, cierpieniem i podmiotem zmiany godzi się nazwać
tak: „To moje, tym jestem, to moje ja?” „Nie, czcigodny panie”.
„Rahulo, jak myślisz?” Czy idee są trwałe czy nietrwałe?”
„Nietrwałe, czcigodny panie”. „Czy to co jest nietrwałe jest
cierpieniem czy szczęściem?” „Cierpieniem, czcigodny panie”.
„Czy to co jest nietrwałe, cierpieniem i podmiotem zmiany godzi
się nazwać tak: „To moje, tym jestem, to moje ja?” „Nie,
czcigodny panie”. "Rahulo jak myślisz czy świadomość umysłu
jest trwała czy nietrwała?” „Nietrwała, czcigodny panie”.
„Czy to co jest nietrwałe jest cierpieniem czy szczęściem?”
„Cierpieniem, czcigodny panie”. „Czy to co jest nietrwałe,
cierpieniem i podmiotem zmiany godzi się nazwać tak: „To moje,
tym jestem, to moje ja?” „Nie czcigodny panie”. „Rahulo jak
myślisz? Czy kontakt umysłu jest trwały czy nietrwały?”
„Nietrwały, czcigodny panie”. „Czy to co jest nietrwałe jest
cierpieniem czy szczęściem?” „Cierpieniem, czcigodny panie”.
„Czy to co jest nietrwałe, cierpieniem i podmiotem zmiany godzi
się nazwać tak: „To moje, tym jestem, to moje ja?” „Nie,
czcigodny panie”. "Rahulo, jak myślisz? Czy cokolwiek włączone w
uczucie, percepcję, determinacje i świadomość które powstają
wraz z kontaktem umysłu jako warunkiem jest trwałe czy nietrwałe?”
„Nietrwałe, czcigodny panie”. „Czy to co jest nietrwałe jest
cierpieniem czy szczęściem?” „Cierpieniem, czcigodny panie”.
„Czy to co jest nietrwałe, cierpieniem i podmiotem zmiany godzi
się nazwać tak: „To moje, tym jestem, to moje ja?” „Nie,
czcigodny panie”.
9 „Rahulo, widząc tak, dobrze pouczony szlachetny uczeń staje się
beznamiętnym co do oka, beznamiętnym co do materialnych form,
beznamiętnym wobec świadomości oka, beznamiętnym wobec kontaktu
oka i beznamiętnym wobec czegokolwiek zaliczonego w uczucie,
percepcję, determinacje, świadomość powstałych z kontaktem oka
jako warunkiem. Staje się beznamiętnym wobec ucha ... nosa ...
języka ... ciała ... umysłu ... idei, beznamiętnym wobec
świadomości umysłu, beznamiętnym wobec kontaktu umysłu i
beznamiętnym wobec czegokolwiek zaliczonego w uczucie, percepcję,
determinacje, świadomość powstałych z kontaktem oka jako
warunkiem.
10.
Będąc
beznamiętnym (jego pożądanie) zanika, z zanikiem (pożądania)
jest wyzwolony, gdy wyzwolony, przychodzi wiedza: 'jest
wyzwolony'. Rozumie on: 'Narodziny wyczerpane, święte życie
przeżyte, co trzeba było wykonać zostało wykonane, nigdy więcej tego
stanu istnienia'.
Oto co powiedział Zrealizowany. Czcigodny Rahula był zadowolony i ucieszony słowami Zrealizowanego i podczas tej rozprawy umysł czcigodnego Rahuli został wyzwolony ze skaz przez nie utrzymywanie.