MAJJHIMA
NIKâYA III
M. 111 Anupada Sutta
1. Tak usłyszałem. Przy pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w
Savatthi w Gaju Jeta w Parku Anathapindiki. Tam odezwał się do
mnichów tak: „Mnisi”. „Czcigodny panie”, odpowiedzieli.
Zrealizowany rzekł to:
2. Mnisi, Sariputta jest mądry; Sariputta ma wielką mądrość;
Sariputta ma rozległą mądrość, Sariputta ma radosną mądrość;
Sariputta ma szybką mądrość; Sariputta ma przenikliwą mądrość;
Sariputta ma penetracyjną mądrość. W ciągu pół miesiąca,
mnisi, Sariputta miał wgląd w stany, jeden za drugim, tak jak się
pojawiały. A wgląd Sariputty w stany jeden za drugim, tak jak się
pojawiały był taki:
3. Tu mnisi, całkowici odosobniony od zmysłowych przyjemności,
odosobniony od niekorzystnych stanów, Sariputta wkroczył i trwał
w
pierwszej jhanie co jest stowarzyszone z myśleniem i rozważaniem z
błogością i przyjemnością zrodzonymi z odosobnienia.
4. I te stany pierwszej jhany – myślenie i rozważanie, błogość,
przyjemność i zjednoczenie umysłu; kontakt, uczucie, percepcja,
wola i umysł; gorliwość, zdecydowanie, energia, uważność,
równowaga i skierowanie uwagi – te stany były definiowane przez
niego jeden za drugim jak się pojawiały, znane mu te stany się
pojawiały, znane były obecne i znane zanikały. Rozumiał tak:
„Rzeczywiście, te stany nie będąc, doszły do istnienia, będąc,
zanikły”. Odnośnie tych stanów, trwał bez atrakcji, odpychania,
niezależny, oderwany, wolny, niestowarzyszony, z umysłem
pozbawionym barier. Zrozumiał: „Jest wyjście poza" i z
kultywacją tego (osiągnięcia) potwierdził, że jest.
5.
I znów mnisi, po uspokojeniu
myślenia i
rozważania Sariputta wkroczył i trwał w drugiej jhanie z
pewnością siebie i z zjednoczonym umysłem, bez myślenia i rozważania z
błogością i
przyjemnością zrodzonymi z koncentracji.
6. I te stany drugiej jhany – pewność siebie, błogość,
przyjemność i zjednoczenie umysłu; kontakt, uczucie, percepcja,
wola i umysł; gorliwość, zdecydowanie, energia, uważność,
równowaga i skierowanie uwagi – te stany były definiowane przez
niego jeden za drugim jak się pojawiały, znane mu te stany się
pojawiały, znane były obecne i znane zanikały. Rozumiał tak:
„Rzeczywiście, te stany nie będąc, doszły do istnienia, będąc,
zanikły”. Odnośnie tych stanów, trwał bez atrakcji, odpychania,
niezależny, oderwany, wolny, niestowarzyszony, z umysłem
pozbawionym barier. Zrozumiał: „Jest wyjście poza” i z
kultywacją tego (osiągnięcia) potwierdził, że jest.
7. I znów mnisi, z zanikiem błogości Sariputta trwając w
równowadze, uważny i w pełni rozważny, ciągle odczuwając
przyjemność cielesną, wkroczył i trwał w trzeciej jhanie, na
temat której szlachetni powiadają: 'Ten ma przyjemne
przebywanie,
kto zrównoważony i uważny'.
8. I te stany trzeciej jhany – równowaga, przyjemność, pełna
rozwaga i zjednoczenie umysłu; kontakt, uczucie, percepcja, wola i
umysł; gorliwość, zdecydowanie, energia, uważność, równowaga i
skierowanie uwagi – te stany były definiowane przez niego jeden za
drugim jak się pojawiały, znane mu te stany się pojawiały, znane
były obecne i znane zanikały. Rozumiał tak: „Rzeczywiście, te
stany nie będąc, doszły do istnienia, będąc, zanikły”.
Odnośnie tych stanów, trwał bez atrakcji, odpychania,
niezależny,
oderwany, wolny, niestowarzyszony, z umysłem pozbawionym barier.
Zrozumiał: „Jest wyjście poza” i z kultywacją tego
(osiągnięcia) potwierdził, że jest.
9.
I znów mnisi, po zaniechaniu przyjemności i bólu z
uprzednim
zanikiem radości i smutku, Sariputta wkroczył i trwał w czwartej
jhanie, charakteryzującej się ani-bólem-ani-przyjemnością, i z
oczyszczoną uważnością dzięki równowadze.
10. Te stany czwartej jhany – równowaga,
ani-bolesne-ani-przyjemne-uczucie, mentalne niezatroskanie z uwagi na
spokój, czystość uważności i zjednoczenie umysłu; kontakt,
uczucie, percepcja, wola i umysł; gorliwość, zdecydowanie,
energia, uważność, równowaga i skierowanie uwagi – te stany
były definiowane przez niego jeden za drugim jak się pojawiały,
znane mu te stany się pojawiały, znane były obecne i znane
zanikały. Rozumiał tak: „Rzeczywiście, te stany nie będąc,
doszły do istnienia, będąc, zanikły”. Odnośnie tych stanów,
trwał bez atrakcji, odpychania, niezależny, oderwany, wolny,
niestowarzyszony, z umysłem pozbawionym barier. Zrozumiał: „Jest
wyjście poza” i z kultywacją tego (osiągnięcia) potwierdził,
że jest.
11. I znów mnisi, z całkowitym przekroczeniem percepcji
materialnych form, z zanikiem oddziaływania zmysłowej percepcji,
nie zważając na percepcję różnorodności, baczny tego, że
"przestrzeń jest nieskończona", Sariputta wkroczył i
trwał w bazie nieskończonej przestrzeni.
12. Te stany bazy nieskończonej przestrzeni – percepcja bazy
nieskończonej przestrzeni i zjednoczenie umysłu; kontakt, uczucie,
percepcja, wola i umysł; gorliwość, zdecydowanie, energia,
uważność, równowaga i skierowanie uwagi – te stany były
definiowane przez niego jeden za drugim jak się pojawiały, znane mu
te stany się pojawiały, znane były obecne i znane zanikały.
Rozumiał tak: „Rzeczywiście, te stany nie będąc, doszły do
istnienia, będąc, zanikły”. Odnośnie tych stanów, trwał bez
atrakcji, odpychania, niezależny, oderwany, wolny, niestowarzyszony,
z umysłem pozbawionym barier. Zrozumiał: „Jest wyjście poza” i
z kultywacją tego (osiągnięcia) potwierdził, że jest.
13. I znów mnisi, z całkowitym przekroczeniem bazy nieskończonej
przestrzeni, baczny tego, że „świadomość jest nieskończona",
Sariputta wkroczył i trwał w bazie nieskończonej świadomości.
14. Te stany bazy nieskończonej świadomości – percepcja bazy
nieskończonej świadomości i zjednoczenie umysłu; kontakt,
uczucie, percepcja, wola i umysł; gorliwość, zdecydowanie,
energia, uważność, równowaga i skierowanie uwagi – te stany
były definiowane przez niego jeden za drugim jak się pojawiały,
znane mu te stany się pojawiały, znane były obecne i znane
zanikały. Rozumiał tak: „Rzeczywiście, te stany nie będąc,
doszły do istnienia, będąc, zanikły”. Odnośnie tych stanów,
trwał bez atrakcji, odpychania, niezależny, oderwany, wolny,
niestowarzyszony, z umysłem pozbawionym barier. Zrozumiał: „Jest
wyjście poza” i z kultywacją tego (osiągnięcia) potwierdził,
że jest.
15. I znów mnisi, z całkowitym przekroczeniem bazy nieskończonej
świadomości, baczny tego, że "tu nic nie ma", Sariputta
wkroczył i trwał w bazie nicości.
16. Te stany bazy nicości – percepcja bazy nicości i zjednoczenie
umysłu; kontakt, uczucie, percepcja, wola i umysł; gorliwość,
zdecydowanie, energia, uważność, równowaga i skierowanie uwagi –
te stany były definiowane przez niego jeden za drugim jak się
pojawiały, znane mu te stany się pojawiały, znane były obecne i
znane zanikały. Rozumiał tak: „Rzeczywiście, te stany nie będąc,
doszły do istnienia, będąc, zanikły”. Odnośnie tych stanów,
trwał bez atrakcji, odpychania, niezależny, oderwany, wolny,
niestowarzyszony, z umysłem pozbawionym barier. Zrozumiał: „Jest
wyjście poza” i z kultywacją tego (osiągnięcia) potwierdził,
że jest.
17. I znów mnisi, z całkowitym przekroczeniem bazy nicości,
Sariputta trwał w bazie ani-percepcji-ani-nie-percepcji.
18.
Wyszedł uważnie z tego osiągnięcia. Po uczynieniu tego,
kontemplował przeszłe stany, które zaniknęły i uległy zmianie w
taki sposób: „Rzeczywiście, te stany nie będąc, doszły do
istnienia, będąc, zanikły”. Odnośnie tych stanów, trwał bez
atrakcji, odpychania, niezależny, oderwany, wolny, niestowarzyszony,
z umysłem pozbawionym barier. Zrozumiał: „Jest wyjście poza” i
z kultywacją tego (osiągnięcia) potwierdził, że jest.
19. I znów mnisi, z całkowitym przekroczeniem bazy
ani-percepcji-ani-nie-percepcji, Sariputta wkroczył i trwał we
wstrzymaniu percepcji i uczucia. I jego skazy zostały wyczerpane
przez widzenie ze zrozumieniem.
20. Wyszedł uważnie z tego osiągnięcia. Po uczynieniu tego,
kontemplował przeszłe stany, które zaniknęły i uległy zmianie w
taki sposób: „Rzeczywiście, te stany nie będąc, doszły do
istnienia, będąc, zanikły”. Odnośnie tych stanów, trwał bez
atrakcji, odpychania, niezależny, oderwany, wolny, niestowarzyszony,
z umysłem pozbawionym barier. Zrozumiał: „Nie ma wyjścia poza”
i z kultywacją tego (osiągnięcia) potwierdził, że nie ma.
21. Mnisi, słusznie mówiąc, gdyby powiedzieć o kimś: „Osiągnął
mistrzostwo i doskonałość w szlachetnej cnocie, osiągnął
mistrzostwo i doskonałość w szlachetnej koncentracji, osiągnął
mistrzostwo i doskonałość w szlachetnym zrozumieniu, osiągnął
mistrzostwo i doskonałość w szlachetnym wyzwoleniu”, to o
Sariputtcie w rzeczy samej, słusznie mówiąc, powinno być
powiedziane.
22. Mnisi, słusznie mówiąc, gdyby powiedzieć o kimś: „Jest on
synem Zrealizowanego, zrodzonym z jego piersi, z rodzonym z jego ust,
zrodzonym z Dhammy, stworzonym przez Dhammę, spadkobiercą Dhammy a
nie spadkobiercą materialnych rzeczy”, to o Sariputtcie w rzeczy
samej, słusznie mówiąc, powinno być powiedziane.
23. Mnisi, niezrównane Koło Dhammy, wprowadzone w ruch przez
Tathagatę, jest obracane właściwie przez Sariputtę.
Oto co powiedział Zrealizowany. Mnisi byli zadowoleni i ucieszeni słowami Zrealizowanego.