MAJJHIMA
NIKâYA III
M. 107 Do Ganaka Moggallany
1. Tak usłyszałem. Przy tej okazji Zrealizowany mieszkał w
Savatthi we Wschodnim Parku w Pałacu Matki Migary. Wtedy bramin
Ganaka Moggallana udał się do Zrealizowanego i wymienił z nim
pozdrowienia. Kiedy kurtuazyjna i grzecznościowa rozmowa została
zakończona, usiadł z boku i rzekł do Zrealizowanego:
2. "Mistrzu Gotama, w tym Pałacu Matki Migary, można zobaczyć
stopniowy trening, stopniową praktykę i stopniowy progres, to jest
z dołu do ostatniego stopnia schodów. Wśród tych
braminów, także
można zobaczyć stopniowy trening, stopniową praktykę i stopniowy
progres, to jest w studiach. Wśród łuczników także można
zobaczyć stopniowy trening, stopniową praktykę i stopniowy
progres, to jest w łucznictwie. I również wśród
księgowych jak
my, którzy utrzymują się z księgowości, można zobaczyć
stopniowy trening, stopniową praktykę i stopniowy progres, to jest
w obliczaniu. Gdyż jeżeli otrzymamy pomocnika, wpierw uczymy go
liczyć, jeden do jednego, dwa do dwóch, trzy do trzech, cztery
do
czterech, pięć do pięciu, sześć do sześciu, siedem do siedmiu,
osiem do ośmiu, dziewięć do dziewięciu, dziesięć do dziesięciu;
i uczymy go liczyć również do stu. Czy jest możliwe, mistrzu
Gotama, by opisać stopniowy trening stopniową praktykę i stopniowy
progres w tej Dhammie i Dyscyplinie?"
3. "Jest możliwe, braminie by opisać stopniowy trening, stopniową
praktykę i stopniowy progres w tej Dhammie i Dyscyplinie. Tak jak
braminie gdy mądry trener koni ktury otrzymał dobrego rumaka, wpierw
sprawia by ten przyzwyczaił się nosić uprząż i potem trenuje go
dalej, tak też gdy Tathagata otrzymuje osobę do opanowania, wpierw
dyscyplinuje go w ten sposób: 'Chodź mnichu, bądź cnotliwy,
powstrzymany przez powstrzymanie Pathimokkhy, bądź doskonały w
prowadzeniu się widząc lęk w najmniejszym błędzie, trenuj
podjęcie reguł treningu'.
4.
Braminie, kiedy mnich jest cnotliwy, powstrzymany przez powstrzymanie
Pathimokkhy, doskonały w prowadzeniu się widzący lęk w
najmniejszym błędzie, trenujący podjęcie reguł treningu, wtedy
Tathagata dyscyplinuje go dalej: 'Chodź mnichu, chroń bramy swych
zmysłów: widząc materialną formę okiem nie chwytaj znaków
i
cech przez które jeżeli pozostawisz bramę oka niechronioną, złe
niekorzystne rzeczy związane z pożądliwością i smutkiem mogą
cię nawiedzić, praktykuj wstrzemięźliwość, chroń funkcję
oka, podejmij się wstrzemięźliwości funkcji oka. Słysząc dźwięk
uchem ... Wąchając zapach nosem ... Smakując smak językiem ...
Dotykając dotykalne ciałem ... Poznając idee umysłem nie chwytaj
znaków i cech przez które jeżeli pozostawisz bramę umysłu
niechronioną, złe niekorzystne rzeczy związane z pożądliwością
i smutkiem mogą cię nawiedzić, praktykuj wstrzemięźliwość, chroń
funkcję umysłu, podejmij się wstrzemięźliwości funkcji
umysłu.
5.
Braminie, kiedy mnich chroni bramy swych zmysłów, wtedy
Tathagata
dyscyplinuje go dalej: 'Chodź mnichu, poznaj odpowiednią porcję
jedzenia. Rozważając mądrze odżywiaj się jedzeniem nie dla
rozrywki, nie dla degustacji, nie dla upiększenia się czy ozdoby,
ale tylko dla utrzymania i kontynuacji świętego życia (myśląc):
'Tak zlikwiduję stare uczucie, bez wzbudzania nowych uczuć i będę
żył nienagannie w wygodzie i zdrowiu'.
6.
Braminie, kiedy mnich poznał odpowiednią porcję jedzenia, wtedy
Tathagata dyscyplinuje go dalej: 'Chodź mnichu, poświęć się
czujności (wolnej od snu), za dnia chodząc i siedząc, oczyszczaj
umysł z przeszkadzających rzeczy. Podczas pierwszej nocnej warty,
chodząc i siedząc oczyszczaj umysł z przeszkadzających rzeczy.
Podczas środkowej nocnej warty, leż na prawym boku w pozycji
śpiącego lwa z jedną stopą nałożoną na drugą, uważny i
całkowicie rozważny, po odnotowaniu w swoim umyśle czasu
wstawania. Po wstaniu o trzeciej nocnej warcie, chodząc i siedząc,
oczyszczaj umysł z przeszkadzających rzeczy”.
7.
Braminie, kiedy mnich poświęcił się czujności (wolnej od snu),
wtedy Tathagata dyscyplinuje go dalej: 'Chodź mnichu posiadaj
uważność i pełną rozwagę. Działaj z pełną rozwagą
poruszając się w przód i poruszając się do tyłu, działaj z
pełną rozwagą patrząc w przód i patrząc na boki, działaj z
pełną rozwagą zginając się, wyprostowując, działaj z pełną
rozwagą nosząc połatany płaszcz, miskę i szaty, działaj z pełną
rozwagą jedząc, pijąc i smakując, działaj z pełną rozwagą
opróżniając jelita i oddając mocz, idąc, siedząc, stojąc,
zasypiając, budząc się, mówiąc i milcząc'.
8.
Braminie, kiedy mnich posiada uważność i pełną rozwagę, wtedy
Tathagata dyscyplinuje go dalej: 'Chodź mnichu odejdź na
odosobnione miejsce odpoczynku, do lasu, korzenia drzewa, skały,
urwiska, górskiej jaskini, na teren cmentarny, czy do leśnej
samotni, otwartej przestrzeni czy snopka siana'.
9. Odchodzi on na odosobnione miejsce odpoczynku, do lasu, korzenia
drzewa, skały, urwiska, górskiej jaskini, na teren cmentarny,
czy
do leśnej samotni, otwartej przestrzeni czy snopka siana. Po
powrocie z żebraczego obchodu, po posiłku, siada ze skrzyżowanymi
nogami i z ustanowioną uważnością przed nim. Porzuciwszy
pożądliwość świata, trwa z umysłem wolnym od pożądliwości,
oczyszcza swój umysł z pożądliwości. Porzuciwszy złą wolę i
nienawiść, trwa z umysłem wolnym od złej woli, ze współczuciem
dla wszystkich stworzeń i istot, oczyszcza swój umysł ze złej
woli i nienawiści. Porzuciwszy stany letargiczne i senność, trwa
wolny od stanów letargicznych i senności postrzegając światło,
uważny i w pełni rozważny, oczyszcza swój umysł ze stanów
letargicznych i senności. Porzuciwszy niepokój i zmartwienia,
trwa
niezaniepokojony z umysłem wyciszonym w sobie, oczyszcza swój
umysł
z niepokojów i zmartwień. Porzuciwszy niepewność, trwa z
niepewnością przekroczoną, nie wątpiąc na temat korzystnych
rzeczy, oczyszczając swój umysł z niepewności.
10.
Po porzuceniu tych pięciu przeszkód,
niedoskonałości umysłu co osłabiają zrozumienie, całkowicie
odłączony od zmysłowych przyjemności, odłączony od
niekorzystnych rzeczy, wkracza i trwa w pierwszej jhanie z
towarzyszącymi temu myśleniem i rozważaniem i z błogością i
przyjemnością zrodzonymi z odosobnienia. Z uspokojeniem myślenia i
rozważania wkracza on i trwa w drugiej jhanie, z pewnością siebie
i zjednoczonym umysłem, bez myślenia i rozważania z błogością i
przyjemnością zrodzonymi z koncentracji. Z zanikiem błogości trwa
on w równowadze uważny i w pełni rozważny, ciągle odczuwając
przyjemność cielesną, wkraczając i trwając w trzeciej jhanie o
której szlachetni mówią: 'Ten ma przyjemne przebywanie
kto
zrównoważony i uważny'. Z porzuceniem przyjemności i
bólu, po
uprzednim zaniku radości i smutku wkracza on i trwa w czwartej
jhanie, charakteryzującej się ani-bólem-ani-przyjemnością i
czystością umysłu dzięki równowadze.
11. To
braminie są moje instrukcje do tych mnichów, którzy są w
treningu, których umysły nie osiągnęły jeszcze celu,
którzy
trwają aspirując do najwyższego bezpieczeństwa od niewoli. Ale te
rzeczy sprzyjają zarówno przyjemnemu trwaniu tutaj i teraz i
uważności i pełnej rozwadze u tych mnichów, którzy są
arahatami
ze wyczerpanymi skazami, którzy przeżyli święte życie, wykonali
to co było do wykonania, odłożyli brzemię, osiągnęli prawdziwy
cel, zniszczyli pęta istnienia i są całkowicie wyzwoleni przez
finałową wiedzę".
12. Kiedy
to zostało powiedziane, bramin Ganaka Moggallana spytał
Zrealizowanego: „Kiedy uczniowie mistrza Gotamy są pouczani i
instruowani przez niego, czy wszyscy oni osiągają najwyższy cel -
wygaszenie, czy też niektórzy nie osiągają?” „Kiedy braminie
moi uczniowie są pouczani i instruowani przeze mnie tak,
niektórzy
realizują wygaszenie a niektórzy nie realizują go".
13. „Jak
to jest, mistrzu Gotama, skoro jest wygaszenie, i jest droga do niego
prowadząca i jest mistrz Gotama jako przewodnik; że niektórzy
osiągają
wygaszenie a niektórzy nie osiągają go?".
14. "Co
do tego, braminie, zadam ci w odpowiedzi pytanie. Odpowiedz jak
uważasz. Jak ci się wydaje, czy jesteś obeznany z drogą do
Rajagaha?" "Jestem, mistrzu Gotama". "Jak ci się
wydaje w tym wypadku: załóżmy, że człowiek, pragnący dojść do
Rajagaha, podchodzi do ciebie i mówi: 'Panie, pokaż mi drogę do
Rajagaha' i wtedy mówisz mu: 'Dobry człowieku, ta droga prowadzi
do
Rajagaha. Podążają nią jakiś czas a zobaczysz pewną wioskę a
następnie pewne miasto a dalej będzie Rajagaha z ogrodami, gajami,
łąkami i jeziorami'; i wtedy będąc tak pouczony i poinstruowany
przez ciebie, człowiek ten obierze błędną drogę i uda się na
zachód. I następny człowiek podejdzie do ciebie i powie: 'Panie,
pokaż mi drogę do Rajagaha' i wtedy mówisz mu: 'Dobry człowieku,
ta droga prowadzi do Rajagaha. Podążają nią jakiś czas a
zobaczysz pewną wioskę a następnie pewne miasto a dalej będzie
Rajagaha z ogrodami, gajami, łąkami i jeziorami'; I wtedy będąc
tak pouczony i poinstruowany przez ciebie, człowiek ten dociera
bezpiecznie do Rajagaha. I teraz, skoro jest Rajagaha, i droga
prowadząca do Rajagaha i ty jako przewodnik, czemu z tych dwóch
ludzi pouczonych i poinstruowanych przez ciebie jeden obiera złą
drogę i idzie na zachód a drugi bezpiecznie dociera do
Rajagaha?"
"Cóż ja mam z tym wspólnego, Mistrzu Gotama? Jestem tylko
tym
który pokazuje drogę". "Tak też, braminie, jest
wygaszenie, i jest droga do niego prowadząca, i ja jako przewodnik,
jednak kiedy moi uczniowie są pouczani i instruowani przeze mnie,
niektórzy osiągają wygaszenie, a niektórzy nie.
Cóż ja mam z
tym wspólnego, braminie? Tathagata jest tylko tym który
pokazuje
drogę”.
15. Kiedy
to zostało powiedziane, bramin Ganaka Moggallana rzekł do
Zrealizowanego: "Są osoby bez wiary,
które
odeszły z domu w bezdomność nie kierując się wiarą, ale
szukające utrzymania, oszukujące, zwodzące, niegodne zaufania,
aroganckie, próżne, osobiście puste, o szorstkim języku,
gadatliwe, nie chroniące swych funkcji zmysłowych, nieumiarkowane w
jedzeniu, nieskłonne do wczesnego wstawania, niezainteresowane
pustelniczym życiem, nieszanujące treningu, żyjące w luksusie,
niedbałe, kłótliwe, zaniedbujące odosobnienie, leniwe,
pozbawione
energii, nieuważne, nierozważne, nieskoncentrowane, o rozbieganych
umysłach, pozbawione zrozumienia. Mistrz Gotama nie przebywa razem z
takimi. Ale są szlachetnie urodzeni, którzy odeszli z domu w
bezdomność kierowani wiarą, którzy nie oszukują, nie zwodzą,
godni zaufania, nie aroganccy, nie próżni, nie osobiście puści,
o
łagodnym języku, nie gadatliwi, chroniący swe funkcje zmysłowe,
umiarkowani w jedzeniu, skłonni do wczesnego wstawania,
zainteresowani pustelniczym życiem, szanujący trening, nie żyjący
w luksusie, dbali, nie kłótliwi, nie zaniedbujący odosobnienia,
pracowici, energiczni, uważni, rozważni, skoncentrowani, o
stabilnych umysłach, ze zrozumieniem. Mistrz
Gotama przebywa razem z takimi.
16. Tak
jak korzeń czarnego kosaćca jest rozpoznawany jako najlepszy korzeń
zapachowy i czerwone drzewo sandałowe jest rozpoznawane jako
najlepsze z drzew zapachowych i jaśmin jest rozpoznawany jako najlepszy
z zapachowych kwiatów, tak też porady mistrza Gotamy są
najlepsze spośród Nauk dnia dzisiejszego.
17. Znakomicie, mistrzu Gotama! Znakomicie, mistrzu Gotama! Dhamma została wyjaśniona na wiele sposobów przez mistrza Gotamę, tak jakby ustawił on właściwie to co zostało przewrócone, odsłaniając ukryte, pokazując drogę temu kto zagubiony, trzymając lampę w ciemności dla tych ze wzrokiem by zobaczyli formy. Biorę schronienie u mistrza Gotamy jak i w Dhammie i Zgromadzeniu. Od dziś niech mistrz Gotama zapamięta mnie jako wyznawcę, którzy udał się do niego po życiowe schronienie".