MAJJHIMA
NIKâYA II
87. Zrodzone z tych
którzy są drodzy
1. Tak usłyszałem. Przy pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w
Savatthi w Gaju Jeta w Parku Anathapindiki.
2. Przy tej okazji pewnemu gospodarzowi umarł drogi i ukochany
jedyny syn. Po śmierci swego syna, nie miał on już dłużej ochoty
pracować ani jeść. Chodził na teren cmentarny i wołał: „Moje
jedyne dziecko, gdzie jesteś, moje jedyne dziecko, gdzie jesteś?”.
3. Wtedy ten gospodarz udał się do Zrealizowanego i po złożeniu
mu hołdu usiadł z boku. Zrealizowany rzekł do niego: „Gospodarzu,
twoje zdolności nie są takie jak u tego kto kontroluje swój
umysł.
Twoje zdolności są niesprawne”. „Jak moje zdolności mogłyby być
sprawne, czcigodny panie? Gdy mój drogi i ukochany syn
umarł.
Od kiedy umarł, nie mam więcej chęci by pracować czy jeść.
Chodzę na teren cmentarny i wołam: „Moje jedyne dziecko, gdzie
jesteś, moje jedyne dziecko, gdzie jesteś?” Tak to jest
gospodarzu, tak to jest! Żal, płacz, smutek i rozpacz rodzą się z
tych, którzy są drodzy, powstają z tych, którzy są
drodzy”.
„Czcigodny panie, kto by tak myślał, że żal, płacz, ból i
smutek i rozpacz rodzą się z tych, którzy są drodzy, powstają z
tych, którzy są drodzy. Czcigodny panie, szczęście i radość
rodzą się z tych którzy są drodzy, powstają z tych,
którzy są
drodzy”. Wtedy niezadowolony ze słów Zrealizowanego, nie
aprobując ich, gospodarz wstał ze swego miejsca i odszedł.
4. Przy tej okazji, nieopodal
Zrealizowanego pewni gracze grałi w kości. Wtedy gospodarz udał się do
tych graczy i
powiedział: „Właśnie panowie udałem się do pustelnika Gotamy i
po złożeniu mu hołdu, usiadłem z boku. Kiedy to uczyniłem,
pustelnik Gotama rzekł do mnie: 'Gospodarzu, twoje zdolności nie są
takie jak u tego kto kontroluje swój umysł. Twoje zdolności są
niesprawne'. Na to odparłem pustelnikowi Gotamie: 'Jak moje zdolności
mogłyby być sprawne, czcigodny panie? Gdy mój drogi i
ukochany
syn umarł. Od kiedy umarł, nie mam więcej chęci by pracować czy
jeść. Chodzę na teren cmentarny i wołam: 'Moje jedyne dziecko,
gdzie jesteś, moje jedyne dziecko, gdzie jesteś?' Na to pustelnik
Gotama rzekł do mnie: 'Tak to jest gospodarzu, tak to jest! Żal,
płacz, smutek i rozpacz rodzą się z tych, którzy są drodzy,
powstają z tych, którzy są drodzy'. Odpowiedziałem pustelnikowi
Gotamie: 'Czcigodny panie, kto by tak myślał, że żal, płacz, ból
i smutek i rozpacz rodzą się z tych, którzy są drodzy, powstają
z tych, którzy są drodzy. Czcigodny panie, szczęście i radość
rodzą się z tych którzy są drodzy, powstają z tych,
którzy
są drodzy'. I wtedy niezadowolony ze słów pustelnika Gotamy, nie
aprobując ich, wstałem ze swego miejsca i odszedłem”. „Tak to
jest gospodarzu, tak to jest. Szczęście i radość rodzą się z
tych którzy są drodzy, powstają z tych którzy są drodzy”.
Wtedy myśląc: „Zgadzam się z graczami”, gospodarz odszedł.
5. W końcu ta historia doszła do królewskiego pałacu. Wtedy
król
Pasenadi z Kosala powiedział Królowej Mallice: „Oto co zostało
powiedziane przez pustelnika Gotamę, Malliko: 'Żal, płacz, ból i
smutek i rozpacz rodzą się z tych, którzy są drodzy, powstają z
tych, którzy są drodzy'”. „Jeżeli to zostało powiedziane
przez Zrealizowanego, panie, to tak jest”. „Niezależnie co
pustelnik Gotama mówi, Mallika popiera to tak: 'Jeżeli to
zostało
powiedziane przez Zrealizowanego, panie, to tak jest'. Tak jak uczeń
popiera cokolwiek jego nauczyciel mu powie, mówiąc 'Tak to jest,
nauczycielu, tak to jest', tak też Malliko, niezależnie co
pustelnik Gotama powie, popierasz to w ten sposób: 'Jeżeli to
zostało powiedziane przez Zrealizowanego, panie, to tak jest'.
Odejdź Malliko, zniknij mi z oczu!”.
6. Wtedy królowa Mallika odezwała się do bramina Nalijangha:
„Braminie, idź do Zrealizowanego i złóż mu hołd w moim
imieniu, twoją głową u jego stóp i spytaj czy jest wolny od
dolegliwości i chorób, czy jest zdrowy, silny i przebywa w
wygodzie, mówiąc: 'Czcigodny panie, Królowa Mallika
składa ci
hołd swoją głową u twoich stóp i pyta czy jesteś wolny od
dolegliwości i chorób, czy jesteś zdrowy, silny i przebywasz w
wygodzie'. Wtedy powiedz to: 'Czcigodny panie, czy te słowa zostały
wypowiedziane przez Zrealizowanego: 'Żal, płacz, ból i smutek i
rozpacz rodzą się z tych, którzy są drodzy, powstają z tych,
którzy są drodzy'? Posłysz dobrze co Zrealizowany odpowie i zdaj
mi z tego sprawę, gdyż Tathagatowie nie mówią nieprawdy”. Tak
pani”, odpowiedział i udał się do Zrealizowanego i wymienił z
nim pozdrowienia. Kiedy ta kurtuazyjna i grzecznościowa rozmowa
została zakończona, usiadł z boku i powiedział: „Mistrzu
Gotama, Królowa Mallika składa hołd swoją głową u stóp
mistrza Gotamy i pyta czy jest wolny od dolegliwości i chorób,
czy
jest zdrowy, silny i przebywa w wygodzie. Czcigodny panie, czy te
słowa zostały wypowiedziane przez Zrealizowanego: 'Żal, płacz,
ból i smutek i rozpacz rodzą się z tych, którzy są
drodzy,
powstają z tych, którzy są drodzy'?
7. "Tak to jest, braminie, tak to jest. Żal, płacz, ból, smutek
i
rozpacz rodzą się z tych, którzy są drodzy, powstają z tych
którzy są drodzy.
8. Z tego może być zrozumiane braminie, jak żal, płacz, ból,
smutek i rozpacz rodzą się z tych którzy są drodzy, powstają z
tych którzy są drodzy. Kiedyś w tym samym Savatthi była pewna
kobieta której umarła matka. Z uwagi na śmierć matki oszalała,
straciła rozum i wędrowała z ulicy na ulicę, od skrzyżowania do
skrzyżowania, mówiąc: 'Czy widzieliście moją matkę? Czy
widzieliście moją matkę?'
9-14. I może być również zrozumiane z tego jak żal, płacz,
ból,
smutek i rozpacz rodzą się z tych którzy są drodzy, powstają z
tych którzy są drodzy. Kiedyś w tym samym Savatthi była pewna
kobieta której umarł ojciec ... której umarł brat ...
której
umarła siostra ... której umarł syn ... której umarła
córka ...
której umarł mąż. Z uwagi na śmierć męża oszalała, straciła
rozum i wędrowała z ulicy na ulicę, od skrzyżowania do
skrzyżowania, mówiąc: 'Czy widzieliście mojego męża? Czy
widzieliście mojego męża?'
15-21. I może być również zrozumiane z tego jak żal, płacz,
ból, smutek i rozpacz rodzą się z tych którzy są drodzy,
powstają z tych którzy są drodzy. Kiedyś w tym samym Savatthi
był pewien człowiek któremu umarł ojciec ... któremu
umarł
brat ... któremu umarła siostra ... któremu umarł syn ...
któremu
umarła córka ... któremu umarła żona. Z uwagi na śmierć
żony
oszalał, stracił rozum i wędrował z ulicy na ulicę, od
skrzyżowania do skrzyżowania, mówiąc: 'Czy widzieliście moją
żonę? Czy widzieliście moją żonę?'
22. I może być również zrozumiane z tego jak żal, płacz,
ból,
smutek i rozpacz rodzą się z tych którzy są drodzy, powstają z
tych którzy są drodzy. Kiedyś w tym samym Savatthi była pewna
kobieta która poszła żyć z swoimi krewnymi. Jej krewni chcieli
ją
rozwieść z jej mężem i oddać ją innemu, którego nie chciała.
Wtedy ta kobieta powiedziała mężowi: 'Panie, ci moi krewni chcą
mnie rozwieść z tobą i oddać innemu którego nie chcę'. Wtedy
ten człowiek przeciął ją na pół i popełnił samobójstwo
myśląc: 'Będziemy razem w przyszłym życiu'. I może być
również zrozumiane z tego jak żal, płacz, ból, smutek i
rozpacz
rodzą się z tych którzy są drodzy, powstają z tych którzy
są
drodzy.
23. Wtedy ciesząc się i radując słowami Zrealizowanego bramin
Nalijangha wstał z miejsca i udał się do Królowej Malliki i zdał
jej sprawę z konwersacji ze Zrealizowanym.
24 Wtedy królowa Mallika udała się do Króla Pasenadi z
Kosala i
spytała go: "Jak myślisz panie, czy Księżniczka Vajiri jest tobie
droga?” „Tak Malliko, księżniczka Vajiri jest mi droga”.
"Jak myślisz panie. Jeżeli zmiana czy zmienność miałaby miejsce u
księżniczki Vajiry, czy żal, płacz, ból, smutek i rozpacz nie
powstałyby u ciebie?” „Zmiana i zmienność u Księżniczki Vajiry
oznaczałaby zmianę i zmienność w moim życiu. Jak, żal, płacz,
ból, smutek i rozpacz mógłyby nie powstać u mnie?”. „To w
odniesieniu do tego Zrealizowany który wie i widzi, spełniony i
całkowicie przebudzony powiedział: 'Żal, płacz, ból, smutek i
rozpacz rodzą się z tych którzy są drodzy, powstają z tych
którzy są drodzy'.
25-28. Jak myślisz panie. Czy szlachetnie urodzona Królowa
Vasaba
jest tobie droga? ... Czy Generał Vidudabha jest tobie drogi? ...
Czy ja jestem tobie droga? ...Czy Kasi i Kosala są tobie drogie?”
„Tak, Kasi i Kosala są mi drogie. To dzięki Kasi i Kosala używamy
drzewa sandałowego z Kasi i nosimy girlandy, pachnidła i balsamy”.
„Jak myślisz panie. Jeżeli zmiana i mienność miałaby miejsce w
Kasi i Kosala, czy żal, płacz, ból, smutek i rozpacz nie
powstałyby u ciebie?” „Zmiana i zzmienność w Kasi i Kosala
oznaczałaby zmianę i zmienność w moim życiu. Jak, żal, płacz,
ból, smutek i rozpacz mogłaby nie powstać u mnie?”. „To w
odniesieniu do tego Zrealizowany który wie i widzi, spełniony i
całkowicie przebudzony powiedział: 'Żal, płacz, ból, smutek i
rozpacz rodzą się z tych którzy są drodzy, powstają z tych
którzy są drodzy'”.
29. „To cudowne Mallika, to wspaniałe, jak daleko Zrealizowany spenetrował z mądrością i widzi z mądrością! Chodź Mallika, przynieś mi wody do ablucji”. Wtedy Król Pasenadi z Kosala wstał ze swego miejsca i ułożył szatę na jedno ramię, wyciągnął swe ręce w pełnym czci pozdrowieniu ku Zrealizowanemu i wygłosił tą eksklamację trzy razy: Chwała Zrealizowanemu, spełnionemu i całkowicie przebudzonemu! Chwała Zrealizowanemu, spełnionemu i całkowicie przebudzonemu! Chwała Zrealizowanemu, spełnionemu i całkowicie przebudzonemu!