MAJJHIMA
NIKâYA II
M. 52 Człowiek Z
Atthakangara
1. Tak usłyszałem. Przy pewnej okazji czcigodny Ananda mieszkał w
Beluvagamaka, blisko Vesali.
2. Przy tej okazji gospodarz Dasama z Atthakangara przybył do
Pataliputty w tym czy innym interesie. Wtedy udał się do pewnego
mnicha w Parku Kukkuta i po złożeniu mu hołdu usiadł z boku i
spytał go: „Czcigodny panie gdzie teraz mieszka czcigodny Ananda?
Chcę zobaczyć czcigodnego Anandę”. „Czcigodny Ananda mieszka w
Beluvagamaka gospodarzu”.
3. Kiedy gospodarz Dasama zakończył swe interesy w Pataliputtcie,
udał się do czcigodnego Anandy do Beluvagamaka, blisko Vesali. Po
złożeniu mu hołdu usiadł z boku i spytał: „Czcigodny Anando,
czy została proklamowana przez Zrealizowanego, który wie i
widzi,
spełnionego i całkowicie przebudzonego, jedna rzecz, przez którą
jeżeli mnich trwa pilnie, gorliwie i zdecydowanie, jego niewyzwolony
umysł dochodzi do wyzwolenia, jego niewyczerpane skazy dochodzą do
wyczerpania i osiąga najwyższe bezpieczeństwo od niewoli,
którego
nie osiągnął wcześniej?” „Tak gospodarzu, jedna taka rzecz
została proklamowana przez Zrealizowanego”. „A co jest tą jedną
rzeczą, czcigodny Anando?
4. Tu odosobniony od zmysłowych przyjemności, odosobniony od
niekorzystnych stanów, mnich wkracza i trwa w pierwszej jhanie
co
jest stowarzyszone z myśleniem i rozważaniem i z błogością i
przyjemnością zrodzonymi z odosobnienia. Rozważa i rozumie on tak:
'Ta pierwsza jhana jest determinowana, intencjonalnie wygenerowana.
Ale cokolwiek jest determinowanego i intencjonalnie generowanego, to
jest nietrwałe, podmiotem wstrzymania'. Stojąc na tym osiąga
zniszczenie skaz. Ale jeżeli nie osiąga zniszczenia skaz, wtedy z
powodu tego pragnienia Dhammy, tego rozmiłowania w Dhammie, ze
zniszczeniem pięciu niższych pęt staje się tym co pojawi się
ponownie spontanicznie (w Czystych Krainach) i tam osiągnie finałowe
wygaszenie, nigdy już nie powracając z tego świata. To jest jedna
rzecz proklamowana przez Zrealizowanego, który wie i widzi,
spełnionego i całkowicie przebudzonego przez którą, jeżeli mnich
trwa pilnie, gorliwie i zdecydowanie, jego niewyzwolony umysł
dochodzi do wyzwolenia, jego niewyczerpane skazy dochodzą do
wyczerpania i osiąga najwyższe bezpieczeństwo od niewoli,
którego
nie osiągnął wcześniej.
5. I znów, po uspokojeniu myślenia i rozważania mnich
wkracza i
trwa
w drugiej jhanie z pewnością siebie i z zjednoczonym umysłem, bez
myślenia i rozważania, z błogością i przyjemnością zrodzonymi z
koncentracji. Rozważa i
rozumie on tak: 'Ta druga jhana jest determinowana, intencjonalnie
wygenerowana. Ale cokolwiek jest determinowanego i intencjonalnie
generowanego, to jest nietrwałe, podmiotem wstrzymania'. Stojąc na
tym osiąga zniszczenie skaz. Ale jeżeli nie osiąga zniszczenia
skaz, wtedy z powodu tego pragnienia Dhammy, tego rozmiłowania w
Dhammie, ze zniszczeniem pięciu niższych pęt staje się tym co
pojawi się ponownie spontanicznie (w Czystych Krainach) i tam
osiągnie finałowe wygaszenie, nigdy już nie powracając z tego
świata. To jest jedna rzecz proklamowana przez Zrealizowanego,
który
wie i widzi, spełnionego i całkowicie przebudzonego przez którą,
jeżeli mnich trwa pilnie, gorliwie i zdecydowanie, jego niewyzwolony
umysł dochodzi do wyzwolenia, jego niewyczerpane skazy dochodzą do
wyczerpania i osiąga najwyższe bezpieczeństwo od niewoli,
którego
nie osiągnął wcześniej”.
6.
I znów, z zanikiem błogości trwając w równowadze,
uważny i
w pełni rozważny, ciągle odczuwając przyjemność cielesną, mnich wkracza
i trwa w trzeciej jhanie, na temat której szlachetni powiadają:
'Ten ma przyjemne przebywanie, kto zrównoważony i uważny'.
Rozważa
i rozumie on tak: 'Ta trzecia jhana jest determinowana,
intencjonalnie wygenerowana. Ale cokolwiek jest determinowanego i
intencjonalnie generowanego, to jest nietrwałe, podmiotem
wstrzymania'. Stojąc na tym osiąga zniszczenie skaz. Ale jeżeli nie
osiąga zniszczenia skaz, wtedy z powodu tego pragnienia Dhammy, tego
rozmiłowania w Dhammie, ze zniszczeniem pięciu niższych pęt staje
się tym co pojawi się ponownie spontanicznie (w Czystych Krainach)
i tam osiągnie finałowe wygaszenie, nigdy już nie powracając z
tego świata. To jest jedna rzecz proklamowana przez Zrealizowanego,
który wie i widzi, spełnionego i całkowicie przebudzonego przez
którą, jeżeli mnich trwa pilnie, gorliwie i zdecydowanie, jego
niewyzwolony umysł dochodzi do wyzwolenia, jego niewyczerpane skazy
dochodzą do wyczerpania i osiąga najwyższe bezpieczeństwo od
niewoli, którego nie osiągnął wcześniej.
7. I znów, po porzuceniu przyjemności i bólu z uprzednim
zanikiem
radości i smutku, mnich wkracza i trwa w czwartej jhanie,
charakteryzującej się ani-bólem-ani-przyjemnością, i z
oczyszczoną uważnością dzięki równowadze. Rozważa i rozumie on
tak: 'Ta czwarta jhana jest determinowana, intencjonalnie
wygenerowana. Ale cokolwiek jest determinowanego i intencjonalnie
generowanego, to jest nietrwałe, podmiotem wstrzymania'. Stojąc na
tym osiąga zniszczenie skaz. Ale jeżeli nie osiąga zniszczenia
skaz, wtedy z powodu tego pragnienia Dhammy, tego rozmiłowania w
Dhammie, ze zniszczeniem pięciu niższych pęt staje się tym co
pojawi się ponownie spontanicznie (w Czystych Krainach) i tam
osiągnie finałowe wygaszenie, nigdy już nie powracając z tego
świata. To jest jedna rzecz proklamowana przez Zrealizowanego,
który
wie i widzi, spełnionego i całkowicie przebudzonego przez którą,
jeżeli mnich trwa pilnie, gorliwie i zdecydowanie, jego niewyzwolony
umysł dochodzi do wyzwolenia, jego niewyczerpane skazy dochodzą do
wyczerpania i osiąga najwyższe bezpieczeństwo od niewoli,
którego
nie osiągnął wcześniej.
8. I znów mnich trwa wypełniając jedną czwartą umysłu
przyjaznością
i tak samo drugą część, tak samo trzecią część i tak samo
czwartą część i także poniżej jak i powyżej i dookoła; trwa
rozciągając równo na cały świat swój umysł przepełniony
przyjaznością, obfity, wzniosły, niezmierzalny i wolny od
dolegliwości. Rozważa i rozumie on tak: 'To wyzwolenie umysłu
przez przyjazność jest determinowane, intencjonalnie wygenerowane.
Ale cokolwiek jest determinowanego i intencjonalnie generowanego, to
jest nietrwałe, podmiotem wstrzymania'. Stojąc na tym osiąga
zniszczenie skaz. Ale jeżeli nie osiąga zniszczenia skaz, wtedy z
powodu tego pragnienia Dhammy, tego rozmiłowania w Dhammie, ze
zniszczeniem pięciu niższych pęt staje się tym co pojawi się
ponownie spontanicznie (w Czystych Krainach) i tam osiągnie finałowe
wygaszenie, nigdy już nie powracając z tego świata. To jest jedna
rzecz proklamowana przez Zrealizowanego, który wie i widzi,
spełnionego i całkowicie oświeconego przez którą, jeżeli mnich
trwa pilnie, gorliwie i zdecydowanie, jego niewyzwolony umysł
dochodzi do wyzwolenia, jego niewyczerpane skazy dochodzą do
wyczerpania i osiąga najwyższe bezpieczeństwo od niewoli,
którego
nie osiągnął wcześniej.
9. I znów trwa wypełniając jedną czwartą umysłu
współczuciem
i tak samo drugą część, tak samo trzecią część i tak samo
czwartą część i także poniżej jak i powyżej i dookoła; trwa
rozciągając równo na cały świat swój umysł przepełniony
współczuciem, obfity, wzniosły, niezmierzalny i wolny od
dolegliwości. Rozważa i rozumie on tak: 'To wyzwolenie umysłu
przez współczucie jest determinowane, intencjonalnie
wygenerowane.
Ale cokolwiek jest determinowanego i intencjonalnie generowanego, to
jest nietrwałe, podmiotem wstrzymania'. Stojąc na tym osiąga
zniszczenie skaz. Ale jeżeli nie osiąga zniszczenia skaz, wtedy z
powodu tego pragnienia Dhammy, tego rozmiłowania w Dhammie, ze
zniszczeniem pięciu niższych pęt staje się tym co pojawi się
ponownie spontanicznie (w Czystych Krainach) i tam osiągnie finałowe
wygaszenie, nigdy już nie powracając z tego świata. To jest jedna
rzecz proklamowana przez Zrealizowanego, który wie i widzi,
spełnionego i całkowicie oświeconego przez którą, jeżeli mnich
trwa pilnie, gorliwie i zdecydowanie, jego niewyzwolony umysł
dochodzi do wyzwolenia, jego niewyczerpane skazy dochodzą do
wyczerpania i osiąga najwyższe bezpieczeństwo od niewoli,
którego
nie osiągnął wcześniej.
10.
I znów trwa wypełniając jedną czwartą umysłu radością i tak
samo drugą część, tak samo trzecią część i tak samo czwartą
część i także poniżej jak i powyżej i dookoła; trwa
rozciągając równo na cały świat swój umysł przepełniony
radością, obfity, wzniosły, niezmierzalny i wolny od
dolegliwości. Rozważa i rozumie on tak: 'To wyzwolenie umysłu
przez radość jest determinowane, intencjonalnie wygenerowane. Ale
cokolwiek jest determinowanego i intencjonalnie generowanego, to jest
nietrwałe, podmiotem wstrzymania'. Stojąc na tym osiąga zniszczenie
skaz. Ale jeżeli nie osiąga zniszczenia skaz, wtedy z powodu tego
pragnienia Dhammy, tego rozmiłowania w Dhammie, ze zniszczeniem
pięciu niższych pęt staje się tym co pojawi się ponownie
spontanicznie (w Czystych Krainach) i tam osiągnie finałowe
wygaszenie, nigdy już nie powracając z tego świata. To jest jedna
rzecz proklamowana przez Zrealizowanego, który wie i widzi,
spełnionego i całkowicie oświeconego przez którą, jeżeli mnich
trwa pilnie, gorliwie i zdecydowanie, jego niewyzwolony umysł
dochodzi do wyzwolenia, jego niewyczerpane skazy dochodzą do
wyczerpania i osiąga najwyższe bezpieczeństwo od niewoli,
którego
nie osiągnął wcześniej.
11. I znów trwa wypełniając jedną czwartą umysłu
równowagą i
tak samo drugą część, tak samo trzecią część i tak samo
czwartą część i także poniżej jak i powyżej i dookoła; trwa
rozciągając równo na cały świat swój umysł przepełniony
równowagą, obfity, wzniosły, niezmierzalny i wolny od
dolegliwości. Rozważa i rozumie on tak: 'To wyzwolenie umysłu
przez równowagę jest determinowane, intencjonalnie wygenerowane.
Ale cokolwiek jest determinowanego i intencjonalnie generowanego, to
jest nietrwałe, podmiotem wstrzymania'. Stojąc na tym osiąga
zniszczenie skaz. Ale jeżeli nie osiąga zniszczenia skaz, wtedy z
powodu tego pragnienia Dhammy, tego rozmiłowania w Dhammie, ze
zniszczeniem pięciu niższych pęt staje się tym co pojawi się
ponownie spontanicznie (w Czystych Krainach) i tam osiągnie finałowe
wygaszenie, nigdy już nie powracając z tego świata. To jest jedna
rzecz proklamowana przez Zrealizowanego, który wie i widzi,
spełnionego i całkowicie oświeconego przez którą, jeżeli mnich
trwa pilnie, gorliwie i zdecydowanie, jego niewyzwolony umysł
dochodzi do wyzwolenia, jego niewyczerpane skazy dochodzą do
wyczerpania i osiąga najwyższe bezpieczeństwo od niewoli,
którego
nie osiągnął wcześniej.
12. I znów, z całkowitym przekroczeniem percepcji materialnych
form, z zanikiem oddziaływania zmysłowej percepcji, nie zważając
na percepcję różnorodności, baczny tego, że 'przestrzeń
jest nieskończona' mnich wkracza i trwa w bazie nieskończonej
przestrzeni. Rozważa i rozumie on tak: 'To osiągnięcie bazy
nieskończonej przestrzeni jest determinowane, intencjonalnie
wygenerowane. Ale cokolwiek jest determinowanego i intencjonalnie
generowanego, to jest nietrwałe, podmiotem wstrzymania'. Stojąc na
tym osiąga zniszczenie skaz. Ale jeżeli nie osiąga zniszczenia
skaz, wtedy z powodu tego pragnienia Dhammy, tego rozmiłowania w
Dhammie, ze zniszczeniem pięciu niższych pęt staje się tym co
pojawi się ponownie spontanicznie (w Czystych Krainach) i tam
osiągnie finałowe wygaszenie, nigdy już nie powracając z tego
świata.To jest jedna rzecz proklamowana przez Zrealizowanego,
który
wie i widzi, spełnionego i całkowicie oświeconego przez którą,
jeżeli mnich trwa pilnie, gorliwie i zdecydowanie, jego niewyzwolony
umysł dochodzi do wyzwolenia, jego niewyczerpane skazy dochodzą do
wyczerpania i osiąga najwyższe bezpieczeństwo od niewoli,
którego
nie osiągnął wcześniej”.
13.
I znów z całkowitym przekroczeniem bazy nieskończonej
przestrzeni,
baczny tego, że 'świadomość jest nieskończona' mnich
wkracza i trwa w bazie nieskończonej świadomości. Rozważa i
rozumie on tak: 'To osiągnięcie bazy nieskończonej świadomości
jest determinowane, intencjonalnie wygenerowane. Ale cokolwiek jest
determinowanego i intencjonalnie generowanego, to jest nietrwałe,
podmiotem wstrzymania'. Stojąc na tym osiąga zniszczenie skaz. Ale
jeżeli nie osiąga zniszczenia skaz, wtedy z powodu tego pragnienia
Dhammy, tego rozmiłowania w Dhammie, ze zniszczeniem pięciu
niższych pęt staje się tym co pojawi się ponownie spontanicznie
(w Czystych Krainach) i tam osiągnie finałowe wygaszenie, nigdy już
nie powracając z tego świata. To jest jedna rzecz proklamowana
przez Zrealizowanego, który wie i widzi, spełnionego i
całkowicie
oświeconego przez którą, jeżeli mnich trwa pilnie, gorliwie i
zdecydowanie, jego niewyzwolony umysł dochodzi do wyzwolenia, jego
niewyczerpane skazy dochodzą do wyczerpania i osiąga najwyższe
bezpieczeństwo od niewoli, którego nie osiągnął wcześniej”.
14. I znów, z całkowitym przekroczeniem bazy nieskończonej
świadomości, baczny tego, że 'tu nic nie ma' mnich
wkracza i trwa w bazie nicości. Rozważa i rozumie on tak: 'To
osiągnięcie bazy nicości jest determinowane,
intencjonalnie wygenerowane. Ale cokolwiek jest determinowanego i
intencjonalnie generowanego, to jest nietrwałe, podmiotem
wstrzymania'. Stojąc na tym osiąga zniszczenie skaz. Ale jeżeli nie
osiąga zniszczenia skaz, wtedy z powodu tego pragnienia Dhammy, tego
rozmiłowania w Dhammie, ze zniszczeniem pięciu niższych pęt staje
się tym co pojawi się ponownie spontanicznie (w Czystych Krainach)
i tam osiągnie finałowe wygaszenie, nigdy już nie powracając z
tego świata. To jest jedna rzecz proklamowana przez Zrealizowanego,
który wie i widzi, spełnionego i całkowicie oświeconego przez
którą, jeżeli mnich trwa pilnie, gorliwie i zdecydowanie, jego
niewyzwolony umysł dochodzi do wyzwolenia, jego niewyczerpane skazy
dochodzą do wyczerpania i osiąga najwyższe bezpieczeństwo od
niewoli, którego nie osiągnął wcześniej”.
15. Kiedy czcigodny Ananda tak przemówił, gospodarz Dasama z
Atthakagama rzekł do niego: „Czcigodny panie, tak jak gdyby
człowiek szukający jednego wejścia do ukrytego skarbu, znalazł
nagle jedenaście wejść do ukrytego skarbu, tak też, podczas gdy
szukałem bramy do Nieśmiertelności, usłyszałem od razu o
jedenastu bramach do Nieśmiertelności. Tak jak gdyby człowiek miał
dom z jedenastoma drzwiami i kiedy dom zaczął się palić, mógł
bezpiecznie uciec przez jeno z tych jedenastu drzwi, tak też ja mogę
bezpiecznie uciec przez jedne z tych jedenastu drzwi do
Nieśmiertelności. Czcigodny panie, ci z sekt starają się o czesne
dla swych nauczycieli, dlaczego ja nie powinienem uczynić podarunku
dla czcigodnego Anandy".
16. Wtedy gospodarz Dasama z Attahakanagara zebrał mnichów z Pataliputty i Vesali i swymi własnymi rękami obsłużył ich i zadowolił różnymi rodzajami dobrego jedzenia. Sprezentował parę ubrań dla każdego mnicha i sprezentował potrójną szatę dla czcigodnego Anandy. I wybudował mieszkanie dla czcigodnego Anandy warte pięćset.