Majjhima
Nikàya I
3. Spadkobiercy w Dhammie
1. Tak usłyszałem. Przy
pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w Savatthi w Gaju Jeta w Parku
Anathapindiki. Tam odezwał się do mnichów tak: „Mnisi".
„Czcigodny panie" odpowiedzieli mnisi. Zrealizowany rzekł to:
2. Mnisi, bądźcie moimi
spadkobiercami w Dhammie a nie moimi spadkobiercami w materialnych
rzeczach. Kierowany współczuciem dla was, pomyślałem jak moi
uczniowie mogą być moimi uczniami w Dhammie a nie moimi
spadkobiercami w materialnych rzeczach? Jeżeli będziecie moimi
spadkobiercami w materialnych rzeczach, a nie moimi spadkobiercami w
Dhammie zostanie wam zarzucone: „Uczniowie mistrza żyją jako jego
spadkobiercy w materialnych rzeczach a nie jako jego spadkobiercy w
Dhammie" i będzie mi zarzucone (to samo). Jeżeli będziecie moimi
spadkobiercami w Dhammie, nie moimi spadkobiercami w materialnych
rzeczach, nie zostanie wam zarzucone: „Uczniowie mistrza żyją jako
jego spadkobiercy w materialnych rzeczach a nie jako jego
spadkobiercy w Dhammie" i mi nie będzie zarzucone (to
samo). Zatem mnisi bądźcie moimi spadkobiercami w Dhammie, nie
bądźcie moimi spadkobiercami w materialnych rzeczach. Kierowany
współczuciem dla was, pomyślałem jak moi uczniowie mogą być
moimi uczniami w Dhammie a nie moimi spadkobiercami w materialnych
rzeczach?
3. Mnisi, załóżmy,
że
już zjadłem odkładając resztę, nasyciłem się, skończyłem,
myśląc dość to tyle co potrzeba i pewna część wyżebranego
jedzenia pozostała do wyrzucenia. Wtedy przyjdzie dwóch
mnichów,
głodnych i słabych i powiem im: „Mnisi już zjadłem odkładając
resztę, nasyciłem się skończyłem myśląc, dość to tyle co
potrzeba i pewna część wyżebranego jedzenia pozostała do
wyrzucenia, jedzcie jeżeli chcecie, jeżeli nie to wyrzucę to teraz
tam gdzie nie ma zieleni lub do wody, gdzie nie ma życia". Wtedy
jeden z mnichów pomyśli: "Zrealizowany już zjadł odkładając
resztę, nasycił się, skończył myśląc dość to tyle co potrzeba
i pewna część wyżebranego jedzenia pozostała do wyrzucenia;
jeżeli nie zjemy tego, Zrealizowany wyrzuci to teraz tam gdzie nie
ma zieleni lub do wody, gdzie nie ma życia. Ale to zostało
powiedziane przez Zrealizowanego: 'Mnisi, bądźcie moimi
spadkobiercami w Dhammie, nie w materialnych rzeczach' i teraz to
jedzenie jest jedną z materialnych rzeczy; załóżmy, że zamiast
zjedzenia tego wyżebranego posiłku spędzę noc i dzień głodny i
słaby?" I zamiast zjedzenia tego wyżebranego posiłku spędzi on noc
i dzień głodny i słaby. Wtedy drugi mnich pomyśli: "Zrealizowany
już zjadł odkładając resztę, nasycił się skończył myśląc
dość to tyle co potrzeba i pewna część wyżebranego jedzenia
pozostała do wyrzucenia; jeżeli nie zjemy tego, Zrealizowany
wyrzuci to teraz tam gdzie nie ma zieleni lub do wody, gdzie nie ma
życia. Załóżmy, ze zjem ten wyżebrany posiłek i spędzę noc i
dzień ani głodny ani słaby". I teraz chociaż ten mnich przez
zjedzenie tego wyżebranego posiłku spędził noc i dzień ani
głodny ani słaby to jednak ten pierwszy mnich jest bardziej
szanowany i chwalony przeze mnie. Dlaczego tak jest? Ponieważ to na
długi czas przyczyni się do ograniczenia jego zachcianek,
zadowolenia, ścierania, łatwego utrzymania i wzmożenia energii.
Zatem mnisi bądźcie moimi spadkobiercami w Dhammie nie w
materialnych rzeczach. Kierowany współczuciem dla was,
pomyślałem
jak moi uczniowie mogą być moimi uczniami w Dhammie a nie moimi
spadkobiercami w materialnych rzeczach?
4. Oto co powiedział
Zrealizowany. Po powiedzeniu tego wstał z miejsca i udał się do
swojej kwatery. Wkrótce potem jak odszedł czcigodny Sariputta
odezwał się do mnichów tak: „Przyjaciele mnisi". „Przyjacielu"
odpowiedzieli mnisi. Czcigodny Sariputta rzekł to:
5. "Przyjaciele, w jaki
sposób uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu nie trenują w
odosobnieniu? I w jaki sposób uczniowie mistrza żyjącego w
odosobnieniu trenują w odosobnieniu?" „Rzeczywiście, przyjacielu,
przyszliśmy z daleka by dowiedzieć się od czcigodnego Sariputty
znaczenia tych słów. Byłoby dobrze gdyby znaczenie tych
słów zostało wyjaśnione przez czcigodnego Sariputtę. Usłyszawszy
to od niego mnisi
zapamiętają". „Zatem słuchajcie i bacznie uważajcie na to co
powiem". „Tak przyjacielu" odpowiedzieli mnisi. Czcigodny
Sariputta rzekł to:
6. "Przyjaciele, w jaki
sposób uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu nie trenują w
odosobnieniu? Tu przyjaciele uczniowie mistrza żyjącego w
odosobnieniu nie trenują w odosobnieniu, nie porzucają tego co
mistrz powiada by porzucili i są zajęci i niedbali, pierwsi jeżeli
chodzi o błędy, rezygnujący z odosobnienia. W tym starsi mnisi
podlegają naganie z trzech powodów. Jako uczniowie mistrza
żyjącego
w odosobnieniu sami nie trenują w odosobnieniu, to pierwszy
powód
dla którego podlegają oni naganie. Nie porzucają oni tego co
mistrz powiada by porzucili, to drugi powód dla którego
podlegają
oni naganie. Są zajęci i niedbali, pierwsi jeżeli chodzi o błędy,
rezygnujący z odosobnienia, to trzeci powód dla którego
podlegają
oni naganie. W tym średni mnisi ... młodzi mnisi podlegają
naganie
z trzech powodów. Jako uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu
sami nie trenują w odosobnieniu, to pierwszy powód dla
którego
podlegają oni naganie. Nie porzucają oni tego co mistrz powiada by
porzucili, to drugi powód dla którego podlegają oni
naganie. Są
zajęci i niedbali, pierwsi jeżeli chodzi o błędy, rezygnujący z
odosobnienia, to trzeci powód dla którego podlegają oni
naganie.
7. W jaki sposób uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu trenują w odosobnieniu? Tu przyjaciele uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu trenują w odosobnieniu, porzucają to co mistrz powiada by porzucili i nie są zajęci i niedbali, nie są pierwsi jeżeli chodzi o błędy, nie rezygnują z odosobnienia. W tym starsi mnisi podlegają pochwale z trzech powodów. Jako uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu sami trenują w odosobnieniu, to pierwszy powód dla którego podlegają oni pochwale. Porzucają oni to co mistrz powiada by porzucili, to drugi powód dla którego podlegają oni pochwale. Nie są zajęci i niedbali, nie są pierwsi jeżeli chodzi o błędy, nie rezygnując z odosobnienia, to trzeci powód dla którego podlegają oni pochwale. W tym średni mnisi ... młodzi mnisi podlegają pochwale z trzech powodów. Jako uczniowie mistrza żyjącego w odosobnieniu sami trenują w odosobnieniu, to pierwszy powód dla którego podlegają oni pochwale. Porzucają oni to co mistrz powiada by porzucili, to drugi powód dla którego podlegają oni pochwale. Nie są zajęci i niedbali, nie są pierwsi jeżeli chodzi o błędy, nie rezygnują z odosobnienia, to trzeci powód dla którego podlegają oni pochwale.
8. Przyjaciele są zatem
tutaj chciwość i nienawiść. Jest Droga Środkowa prowadząca do
porzucenia chciwości i nienawiści, dająca wgląd, dająca wiedzę,
prowadząca do pokoju, do bezpośredniej wiedzy, do oświecenia do
wygaszenia.
9. A czym jest ta Środkowa
Droga Środkowa ? To właśnie ta Szlachetna Ośmioraka Ścieżka,
mianowicie, właściwy pogląd, właściwa intencja, właściwa mowa,
właściwe działanie, właściwe utrzymanie, właściwy wysiłek,
właściwa uważność i właściwa koncentracja. To jest Droga
Środkowa dająca dająca wgląd, dająca wiedzę, prowadząca do
pokoju, do bezpośredniej wiedzy, do oświecenia do wygaszenia.
10-23. Przyjaciele, złem
tutaj są gniew i zemsta ... pogarda i dominacja ... zazdrość i
pożądliwość ...zwodzenie i oszustwo ...zniewolenie i arogancja
... wyobrażanie i duma ... próżność i zaniedbanie. Dla usunięcia
tych stanów jest Droga Środkowa dająca wgląd, dająca
wiedzę, prowadząca do pokoju, do bezpośredniej wiedzy, do
oświecenia do wygaszenia.
24 Oto co powiedział czcigodny Sariputta. Mnisi byli zadowoleni i ucieszeni słowami czcigodnego Siariputty.